SAGTE KRAG


Hoeveel aandacht is er nodig om Elza te helpen? En is alleen aandacht wel genoeg? Dat zijn vragen waar Elza en haar familie nu mee geconfronteerd worden. Na dik twee jaar van behandelingen, een operatie en bestralingen, begon Elza haar leven weer op te pakken. Nieuwe energie om samen met haar kinderen en mensen om haar heen leuke, maar vooral ook de normale dagelijkse dingen te doen. Zin in het gewone leven met alles wat daarbij hoort!
 
Het is 2017, ik ben dan 39 jaar.
Tijdens mijn laatste werkweek voor de zomervakantie met de kinderen, voel ik tijdens het douchen een knobbel in mijn borst. Het blijkt foute boel. De knobbel blijkt borstkanker te zijn, die uitgezaaid is naar de lymfeklier in mijn rechteroksel.
Ik onderga zestien keer chemotherapie. Het blijkt niet genoeg. De tumor in mijn borst en uitzaaiingen in mijn lymfeklieren zijn wel afgenomen maar niet volledig weg. Na de operatie (waarin de tumor en de gehele lymfeklier uit de rechteroksel wordt verwijderd) en de bestralingen, krijg ik op advies van het Antoni van Leeuwenhoek nog meer chemo. Het is een pittige strijd maar eind november 2018 kan de vlag uit: de behandelingen zitten er op! Het gewone leven lonkt weer!

In april 2019 begin ik in toenemende mate klachten te krijgen; rugpijn, pijn in mijn borstkas en benauwdheid. Na verschillende onderzoeken wordt in eerste instantie gedacht aan ‘sarcoïdose’, een auto immuunziekte. Een vervelende aandoening, maar toch ben ik opgelucht. Als dit het enige is wat ik heb overgehouden aan deze nare periode dan kan ik daar mee leven. Maar na een operatie waarin weefsel wordt afgenomen, blijkt de kanker niet weg te zijn en worden er uitzaaiingen in de lymfeklieren van mijn hals en longen gevonden. Mijn wereld stort in. Hoe moet het verder? Veel vragen, veel onzekerheden. Ik wil mijn kinderen groot zien worden. We kunnen elkaar nog lang niet missen.
 
Al gauw blijkt dat in Nederland de opties wel zo’n beetje klaar zijn. Een second opinion in het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam leert, dat er geen studies zijn waar ik aan deel kan nemen. De borstkanker is te snel teruggekeerd na behandeling. In het ziekenhuis in Heerenveen krijg ik chemotherapie om het ziekteproces zo veel als mogelijk te remmen. En met de inzet zo lang als mogelijk kwaliteit van leven te houden.
 
Na twee keer chemo krijg ik te horen dat er buiten Nederland nog wel mogelijkheden voor behandeling zijn! Een Zuid-Afrikaanse vriendin van mijn moeder vertelt mij over professor Vogl in Frankfurt, verbonden aan het Universitair Ziekenhuis met een eigen kliniek waar hij
kankerpatiënten behandelt. Een goede vriendin van haar is vijf jaar geleden met succes behandeld door professor Vogl. Zij was uitbehandeld in Zuid-Afrika. Verbazing alom! Waarom kan in Duitsland wel wat in Nederland niet kan? We wonen toch in een rijk land met goede zorg?
Ik hoef niet lang na te denken om deze kans met beide handen aan te grijpen. Een kans op leven, een kans om mijn jongens te zien opgroeien! Ik besluit contact te leggen met professor Vogl en mag al snel komen.
 
Inmiddels heb ik de eerste behandeling bij professor Vogl gehad. Uit de MRI-scan, gemaakt in Frankfurt, kwam naar voren dat er ook uitzaaiingen in de lever en ruggenwervel zitten. De eerste chemo-behandeling was gericht op de longen en de lymfeklieren. De volgende behandeling zal gericht zijn op de lever en de ruggenwervel.
 
Om deze behandelingen mogelijk te maken, is geld nodig. Veel geld. Geld dat ik niet heb. De behandelingen worden niet door de zorgverzekeraar vergoed.
Per behandeling wordt € 3900 (inclusief MRI-scan) of €3000 in rekening gebracht. Daarbij zijn er bijkomende kosten, zoals reis- en eventueel verblijfskosten. Het aantal behandelingen hangt af van resultaten van voorgaande behandelingen. Er van uitgaande dat ik toch zeker tientallen behandelingen nodig heb, is de rekensom snel gemaakt. Daarom wil ik de kracht van aandacht laten werken. Want er is aandacht, geld en een flinke dosis geluk nodig om deze behandeling te laten slagen. Die ene kankercel die eerst de dans ontsprong, moet nu de genadeklap krijgen. Helpt u ook mee?
 
Zelf noem ik de kracht van aandacht ‘sagte krag’; Zuid-Afrikaans voor ‘zachte kracht’. ‘Zachte’ is een combinatie van de namen van mijn kinderen en mijzelf en de hulp uit Zuid-Afrika ervaar ik als een enorme kracht. SAGTE KRAG!
 
Om het transparant te houden is Stichting SAGTE KRAG in het leven geroepen.